به یاد دوست
کودکانه , غریبه وار و مست
سرخوشم در نهان بیدارم
به چه افکنی من را
به جهان باطل اطرافم
جهانی که کز آن
جز ریا و فریب نمی بینم
عشق را جز با سنجش
پیمانه تزویر نمی بینم
تنهایم ... آری
لیک به تنهاییم خو کردم
به نهانی آرام ، با عزت
به جهان درونم رو کردم
پ ن : برای م . ع ( به پاس بزرگی تو و بخشش کوچکی من )
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۲ اسفند ۱۳۸۷ ساعت توسط shima
|